Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Χωρίσματα

Γράφω και παραπονιέμαι και βρίζω για φίλους, αλλά να που όταν έρχονται τα νέα και είναι άσχημα, πέφτεις απ' τα σύννεφα!
Χθες αργά το βράδυ μας τηλεφώνησε η κουμπάρα μας, για να μας ανακοινώσει πως με τον άντρα της χώρισαν. Πως το απόγευμα πήγαν στον δικηγόρο τους και υπέγραψαν ώστε να αρχίσει η διαδικασία συναινετικού διαζυγίου. 
6 χρόνια μαζί, τα 2 από αυτά παντρεμένοι. Μαζί στα όμορφα, μαζί στα δύσκολα... Γνωρίστηκαν σε μια περίοδο που η κουμπάρα μου διάβαζε για την πτυχιακή της, εκείνος την στήριξε πολύ, της στάθηκε, την βοήθησε ώστε να έχει όσο γινόταν λιγότερο άγχος και τα βάρη έπεφταν σε αυτόν ώστε να μην αποσπάτε η προσοχή της κουμπάρας μου απ' τα βιβλία της. Της θύμιζε να σηκώνει λίγο το κεφάλι της από αυτά κι όταν έκανε το διάλειμμα της εκείνος την έπαιρνε στο αυτοκίνητο και έβγαιναν για καφέ, ώστε 1-2 ώρες που διαρκούσε το διάλειμμα να ήταν ώρα χαλάρωσης. Τελείωσε με το πανεπιστήμιο η κουμπάρα μου κι αποφάσισαν να κάνουν το επόμενο βήμα. Τους έβγαινε πολύ καλά η συμβίωση, βέβαια οι  αποφάσεις μετά θα ήταν σοβαρές και δύσκολες για εκείνον. Θα έπρεπε να κάνει μεγάλα βήματα αλλαγής στην ζωή του. Δεν είχε σπουδάσει κάτι εκείνος, ένας απλός κλητήρας ήταν σε δικηγορικό γραφείο, όπου εργαζόταν αρκετές ώρες με χρήματα που έφταναν ίσα για εκείνον. Θα έπρεπε λοιπόν να αφήσει την συμπρωτεύουσα για να κατέβει στην πόλη μας. Πως να αφήσεις μια τέτοια μεγάλη πόλη, με άλλη  ποιότητα ζωής για μια μικρή που η ανεργία έχει ξεπεράσει και το κόκκινο του κινδύνου; Τα βρήκαν μεταξύ τους κι έτσι θα τον βοηθούσαν τα μελλοντικά πεθερικά του στο θέμα εργασίας' ήταν διατεθειμένοι να τον εκπαιδεύσουν και να του δώσουν μια θέση στο λογιστικό τους γραφείο ώστε να ασχολείται με το αντικείμενο που θα του ανάθεταν και που προβλέπονταν και ταξίδια ώστε να εξελιχθεί επαγγελματικά.
Δεν θα είχαν ενοίκια να πληρώνουν καθότι το πατρικό της κουμπάρας μου πέρασε στην ιδιοκτησία της κι έτσι θα είχαν τον δικό τους χώρο. Μόνο που χρειαζόταν ανακαίνιση ώστε να βαδίζει με τα δικά τους γούστα. Και μπήκαν  στην διαδικασία. Τελείωσαν και προχώρησαν στις προετοιμασίες του γάμου. Μια τέτοια απόφαση λαμβάνεται από κοινού κι άλλωστε ο άλλος για να αφήνει πίσω του την ζωή που έκανε ήταν αποφασισμένος να κάνει την μεγάλη αλλαγή. Να σημειώσω πως ήταν ορφανός από γονείς, με αδερφούς παντρεμένους με οικογένειες που ζούνε στην πρωτεύουσα και την συμπρωτεύουσα! Δεν είχε λοιπόν να συζητήσει με κάποιους τις αποφάσεις που είχε λάβει. Όλα κύλησαν όπως τα είχαν συμφωνήσει. Και παντρεύτηκαν. 
Ξεκίνησε η ζωή τους με πολύ καλούς οιωνούς. Έβλεπες ένα ευτυχισμένο ζευγάρι, που πορευόταν μαζί σε πολλά επίπεδα, που τη ζωή τους την ζήλευα αλλά και πολύ κόσμος άλλος μαζί: με τις εξόδους τους τις συχνές, τις εκδρομές, τα ταξίδια τους εντός κι εκτός Ελλάδος, είτε για αναψυχή είτε για εκπαίδευση, ο καθένας στο αντικείμενο του.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα αποκαταστάθηκαν επαγγελματικά. Όμως ο καθένας βοηθούσε τον άλλο, ήταν πάντα μαζί κι ας μην ήταν ο καθένας γνώστης καλός στο αντικείμενο του άλλου. Έστω και η λειψή γνώση του ενός προς τον άλλον ήταν αρκετή ώστε να βγει η εργασία του καθενός με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Κι είχε αποτέλεσμα!
Με αυτή την εικόνα τους θυμάμαι μέχρι χθες που μου τηλεφώνησε η κουμπάρα μου.
Έπεσα απ' τα σύννεφα. Άρχισε να μου λέει πως τα προβλήματα άρχισαν αμέσως μετά το γάμο. Της φερόταν άσχημα, βίωνε λεκτική κακοποίηση σχεδόν καθημερινά, την έβριζε, την χτυπούσε και την απάτησε! Το τι βίωνε δεν το ήξερε κανένας. Έβλεπαν όλοι ...το "ζευγαράκι της Αγ. Παρασκευής"! Μέχρι που πριν μερικούς μήνες μίλησε στους γονείς της γιατί η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει. Οι γονείς της τής έριξαν το φταίξιμο με την φράση-κλισέ: "η γυναίκα κρατάει το σπίτι"!
Μόνο που η γυναίκα για να κρατήσει το σπίτι της και να μην το διαλύσει θα θυσιαστεί η ίδια: ή θα ανεχτεί τα πάντα απ' τον σύζυγο και θα σκύβει το κεφάλι ή θα υπάρχει συνεργασία ώστε αν του αντρός τα μυαλά πετάνε στον αέρα η γυναίκα να τον προσγειώνει και να του δείχνει την απλή λογική. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, όσο κι αν προσπάθησε να κρατήσει τις ισορροπίες, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Τον έδιωξε. Εκείνος έφυγε στην πρωτεύουσα κι αυτή να προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, να βρει τον εαυτό της, να στηριχτεί στις δυνάμεις της για να προχωρήσει. Οι γονείς της είναι δίπλα της γι' αυτό, αλλά παρόλα αυτά δεν ξέρουν και πολλά πράγματα για το τι βίωνε η ίδια.
Κανονίσαμε να βρεθούμε μία από αυτές τις μέρες να τα πούμε. Ξέρω πως μονός καυγάς δεν γίνεται κι ένας μέρος ευθύνης θα το έχει και η ίδια. Γιατί από κουβέντες υβριστικές που έλεγε προς το πρόσωπο της -όπως η ίδια μου τις είπε- αποδεικνύουν πως κάπου με κάποιο τρόπο φταίει και η ίδια.

Τελικά: τα φαινόμενα απατούν!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου