Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Του αδερφού!

Ο αδερφός μου δεν έχει το "Θεό" του!
Σήμερα του ανακοίνωσα πως συμπλήρωσα την αίτηση για μια απ' τις 4000 θέσεις εργασίας στον τομέα της υγείας κι ενώ μου έδωσε τα 'συγχαρίκια' για την απόφαση μου... μου ρίχνει το βάρος να ανακοινώσω στη μάνα μας πως θα πρέπει να είναι απίκο για τον εγγονό, έτσι κι εγώ προσληφθώ!
Είναι η 2η χρονιά που κρατάω τον ανιψιό μου κι ο αδερφός μου με την νύφη μου μου δίνουν ένα μικρό αντίτιμο μιας και οι δουλειές πια σπανίζουν για μένα και τον άντρα μου λόγω ηλικίας.
Να που έρχεται μια ευκαιρία για εργασία ενός χρόνου με κανονικό (σχετικά) μισθό κι ασφάλεια και χωρίς όριο ηλικίας... Κι αντί ο αδερφός μου να το σκεφτεί με ψυχραιμία μαζί με τη γυναίκα του πως θα ρυθμίσουν το θέμα φύλαξης του παιδιού τους, μου ρίχνει εμένα το βάρος και την ευθύνη να διαπραγματευτώ το θέμα με την μάνα μας! Η οποία μάνα μας δεν είναι πια σε θέση να κρατήσει για 6 ώρες το πρωί το 3χρονο που χοροπηδάει απ' την ώρα που θα ξυπνήσει σαν το κατσίκι! Και μου το αλλάζει μετά ο αδερφός μου και μου ζητάει να της πω πως αν αρρωστήσει ο μικρός θα πρέπει σε περίπτωση που αρρωστήσει να είναι σε αναμονή ειδοποίησης!
Εγώ γιατί ένιωσα όμως ένοχη για το όλο ζήτημα; Και σαν να μην έφτανε αυτό άκουσα το σχετικό κήρυγμα πως δεν τρέχει ο άντρας μου όσο πρέπει για να βρει δουλειά και πως δεν πάει να ασχοληθεί με αγροτικές εργασίες κλπ κλπ... Εκ του ασφαλούς αδερφέ μου ναι! μιλάω κι εγώ, αλλά δεν σου εύχομαι να βρεθείς στη θέση μου, να μην σε θέλουν σε δουλειά γιατί είσαι μεγάλος και γιατί είσαι... Έλληνας!